home | privelog | stats | gelinkt door | beheer | maak je eigen weblog aan! | Wil je mijn visitekaartje? punt.nl

 

4x top
Foto van de dag | 17 Mei 2012 | 22:25:41
Lekker een dagje dierentuin dacht ik vanmorgen. En met mij dachten dat heel veel andere mensen. Lang leven het abonnement. Even een rondje olifanten en toen snel de speeltuin in. Kinderen in het zand ik op een bankje met koffie en boek.
Dieren hebben we eigenlijk niet gezien. Op de terugweg in het treintje zijn er wel leuke foto's gemaakt door mij maar vooral door de kinderen.
Wat zien ze er toch schattig uit....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
I like | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 31

Wil je mijn visitekaartje?

Déjà vu
Oef mijn leven | 16 Mei 2012 | 21:16:10

Het was als of ik het gesprek al een keer eerder had gevoerd. Zelfde kamertje bijna dezelfde juffen. Maar een ander kind. Vanmiddag had ik dan eindelijk het gesprek over de voorgang van Davita. Vreselijk vind ik dat. En weer een bevestiging van wat ik al 2 jaar denk.

In januari bleek dat Davita toch nog wel erg ‘jong’ was en nog lang niet toe was aan groep 2. Maar na januari heeft ze sprongen gemaakt en gaat haar ontwikkeling echt  heel snel. Tijdens de ochtendjes bij de logopediste Laura blijft dat Davita veel meer kan dat er op school uit komt.

Vandaag tijdens het gesprek blijkt weer dat de mensen op school, juf, assistent en IB-er gewoon niet de juiste toon aan slaan om haar uit te dagen. Volgens de juf en IB-er kan ze nog maar de cijfers tot 5 benoemen en schrijven lukt helemaal niet. Kan ze geen werkjes maken zo als is opgegeven en is ze sociaal erg zwak. Ze laat zich makkelijk onder sneeuwen.

Voor de mensen die Davita echt kennen zal dit echt als een verrassing komen. Voor mij dus ook, hoe wel…..het komt mij allemaal wel erg bekend voor. Zeiden ze 2 jaar geleden bij Saul niet precies hetzelfde? Juist!

De kleuterklas op deze school (sorry, groep 1 & 2) sluiten gewoon niet aan bij mijn kinderen. Ze voelen zich niet veilig om te doen wat ze willen en kunnen. En nu in groep 3 bloeit mijn kind helemaal op en is er geen achterstand niks te merken.

Natuurlijk heb ik mijn mond open gedaan en verteld wat ik zelf zie in de ontwikkeling van Davita. Ik ben apen trots dat ze de werkjes niet dom weg kopieert en juist zelf wat nadenkt er over. Natuurlijk moet ze mee doen met de groep maar eigen inzet is top! Over de cijfers twijfel ik echt niet. Zie de foto. Net na het eten schreef ze zo al de cijfers tot 10 op! Ik zal het briefje na de vakantie maar even mee nemen naar school. En op sociaal-emotioneel gebied…. Davita is een erg jonge leerling maar sociaal zwak zou ik haar niet noemen.

Kom ik tot de simpele conclusie; ze hebben niet de juiste toon aan geslagen bij Davita en ze weten echt niet wat ze allemaal in haar mars heeft.

Wat ga ik nu doen?

De beslissing dat Davita nog een jaar groep 1 gaat doen vind ik niet zo mogelijk. Dat wist ik al maanden en ben het er ook mee eens. Ze is van eind augustus en dus een vroege leerling. Volgend jaar is ze dan de oudste en dat zal haar wel sterker maken. We hebben afgesproken dat ze verder gaat op het nivo waar ze nu zit. Dus niet alles weer van groep 1. Het kan dus best zo zijn dat ze in december op nivo groep 2 zit.

Hoe voel ik me nu?

Laat ik zeggen dat ik aan een mega stuk taart zit en dat is niet om wat te vieren……

I like 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 80


Start2Run poging 2
Oef mijn leven | 16 Mei 2012 | 10:38:46

3,2,1 Start…..

Maandag heb ik de sportschoenen weer aangetrokken en een nieuwe poging begonnen mijn conditie om hoog te krijgen. Hij is niet slecht maar echt een kilometer hardlopen gaat echt niet lukken. 20 km stevig wandelen is echt geen probleem maar hardlopen is echt moeilijk. Toch zie ik de lol er van in en ook weet ook wel dat het gewoon goed voor me is.

Net na de geboorte van Davita heb ik Start2run gekregen. Een serie podcasts met een compleet trainingsschema. In 10 weken (27 lessen) ga je richting 5 km hardlopen. Hoe gaaf zou dat zijn. Vorige keer, bijna 5 jaar geleden kon ik echt geen 2 min op tempo lopen nu gaat het al een stuk makkelijker. Ik heb dus zeer goede moed.

Evi, mijn PT, is heel aardig als ik bezig ben, ze geeft aanwijzingen en zegt wanneer ik mag wandelen en wanneer ik nog even door moet zetten.

Ik ben wel een mega muts, ik ren in een bosje niet zichtbaar van de openbare weg. Als ik soepel een kilometer of 4 kan rennen durf ik me te vertonen. Dit ziet er nog niet uit en dus verstop ik me nog een paar weken……

 
Doel:
Dit is dus wat ik bedoel.......
Ooit....

I like 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 39


Slakken, pompoenen en kippen
Oef mijn leven | 15 Mei 2012 | 14:11:02

Wat te doen bij slakken?  Kunnen pompoenen is ondiepe grond? Wat voor kippen kun je het beste in een achtertuin houden?

Zomaar een paar vraagjes waar ik,vanmiddag binnen  30 min tegenaan liep. Hoe los je dat op? Vroeger, lang geleden voor het internet had ik dan drie  encyclopedie boeken moeten pakken, de OPQ, de RST en de KLM. Na wat zoek en lees werk had ik dan best een oplossing gevonden. Na de komst van het internet zocht ik het op via Google. Maar nu….. twitter. Ik gooi de vraag op mijn timeline en binnen een paar minuten druppelen de antwoorden, tips en website linkjes binnen. Met een vervolg vraag kan ik dan aan kloppen bij de beantwoorder. Ideaal, een kort lijntje naar informatie van een ander.

Twitter, ik heb en gebruik het al jaren en zie er echt het nut van in. Maar ik kom steeds vaker mensen tegen die er niks van moeten hebben of het wel doen maar er echt niks van snappen.

Twitter is niet eng! Niet enger dan het schoolplein of de bakker. Ook daar hoor ik wat andere mensen doen en soms vette roddels. Goed bedoelde tips of ervaringen krijg je net zo makkelijk als een halfje bruin.

Ik hoop alleen niet dat al die schoolmoeders gaan twitteren. Dan gaan ze mij ook volgen en dan kan ik nooit meer leuke opmerkingen over ze maken…..  

I like 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 61


'ik houwt van jouw'
Foto van de dag | 13 Mei 2012 | 21:13:16
Al weke schreeuwen de advertentie en reclames; Verwen je moeder op 13 mei!!
Saul was al heel de week bezig met zijn ontbijtje dat hij voor mij wilde maken. Op school hadden ze het er over gehad en het kado van school was dan ook een bordje en servetjes. Maar dan is het zondag......ligt meneer lekker op een oor en vergeet het intbijt.
Maar niks erg hoor, want Davita had al wat lekkere dingen uitgezocht en zo zaten wij vanmorgen aan een werelijk heerlijk ontbijt. Verse broodjes, hard gekookt eitje met gerookte zalm en daarna een beschuitje met roomboter en aardbeien. Mijn ochtend kon niet meer stuk. En dan ook nog van die heerlijke kadootjes. Zo veel werk voor school en met zo veel liefde gemaakt.  Van Davita een cupcake van klei, vol met glitters op een geschildert bord. Én dan zo'n klein briefje van je zoon. Brrrr dan kan ik er weer een jaar tegen aan hoor.

I like | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 81


miniblog: zingende knuffels
Oef mijn leven | 11 Mei 2012 | 11:25:36
Woensdag nacht 2 uur.
 "Mama ik denk dat ik dorst heb, ik ga wat drinken" Meer dan "hmmmm doe maar" kan ik niet uit brengen, ik slaap net een half uur na dat ze om 23.30 uur ook al uit bed kwam. Dit keer omdat ze zeker wilde weten dat papa  thuis was.
Ik val in een lichte onrustige sluimer slaap.
 2.30 uur.  Ik word wakker van een geluid uit de kamer van dochter, luister goed.... Ik vergis me dus niet, ze zit,  op de grond met al haar knuffels te spelen. Al de lichten staan aan.  Ik hoor door de muur heen dat ze aan het zingen zijn. Mooi zuiver dat wel, maar beetje verkeerde tijd. Ze is zeer verbaast als ik ga zeggen dat ze nu echt weer moet gaan slapen. "Maar de knuffels zitten op koor en we leren nieuwe liedjes" Ik kan niet veel zinnigs meer zeggen en zeg dat de knuffels dan maar iets zachter moeten zingen. Als ik even later in bed lig heb ik het koud en weet nu al dat het een zware donderdag gaat worden.
 
I like | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 125


Mei Tai
Crea klusjes | 10 Mei 2012 | 09:29:09
Soms kom je leuke foto's tegen op je telefoon die je meteen weer een goed idee geven. Ik kwam deze foto van afgelopen najaar tegen.
Davita was erg moe en had geen zin om te lopen. Maar met 4 jaar in de buggy, nee dat wilde ze niet. Wat een bofkont dat ik de Mei-Tay in de auto had liggen. Zo konden we toch nog even naar de stad. Prachtig al de ohhhh en aaaaah's die we kregen op straat.
Stiekem mis ik dat dragen wel een beetje. Zo jammer dat ik het bij de geboorte van Saul nooit ben tegen gekomen en alleen zo'n domme buikdrager had.
En nu zijn de kinderen te groot.
Maar ik kwam wel op een ander idee. Als ik niet meer kan dragen kan ik wel zorgen dat andere fijn kunnen dragen. Dus kwam ik op het geweldige idee om een Mei-Tay te gaan maken. Het ziet er niet moeilijk uit en ik heb ook al wel een filmpje gezien. Moet lukken.
Ik heb wel de vraag of er iemand is die een patroon heeft en dat voor mij zou willen overtrekken? En al de tips zijn natuurlijk welkom!
I like 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 75


Van delen is nog nooit iemand arm geworden
#365 | 09 Mei 2012 | 09:13:23

 

 

 

'Ga bij het binnenhalen van de oogst niet tot aan de rand van de akker en raap wat blijft liggen niet bijeen, maar laat het liggen voor de armen en de vreemdelingen.'


 

I like | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 70


En toen was ik verslaafd
Crea klusjes | 08 Mei 2012 | 09:46:06
.........en ineens zie je overal stukjes stof voor rokjes. Na het opruimen van de kledingkasten had ik een stapeltje t shirts over. Het model was niet echt wat davita aan heeft en de kleur ook niet echt. Maar te goed om zomaar weg te gooien. En dan weet je het, het wordt een rokje. Omdat ik nog geen ander patroon heb maak ik dezefde. Kan ik weer goed oefenen. Dit keer is het trico dus wel weer even wennen. Speciale trico steken ken ik nog niet en de afwerking is niet zo als het hoort, maar het gaat steeds beter.
De kleuren zijn niet zo vel op de foto als ze in het echt zijn.
Drie shirtjes verknipt en zelfs de mouwen gebruikt voor de band aan de bovenkant.
Davita is maar smal dus met een elastiek in de band past het altijd.
Prima rokje om lekker mee buiten te spelen. Ook wel eens fijn dat je niet zo hoeft op te letten dat de kleding niet vies wordt of kapot gaat. Ik weet niet hoe het bij jullie is maar mijn kinder slijten de kleding echt heel erg.
 
Ik kwam op mijn opruimronde nog veel meer stof tegen, gordijnen die toch korter moeten en dan heb ik weer 1m stof, te korte jurkjes die ik misschien wel kan vermaken en een hoofd vol ideeen. Van de week even rond kijken of ik de Ottobre zomer '12 ergens kan kopen want er staan heel veel leuke dingen in. Leuk moederdag kadootje! (hint!!)
 
Nog een foto's. Davita showt de laatste lente buitenspeel mode.

 
I like | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 98


Ook ik ben kampioen
Crea klusjes | 07 Mei 2012 | 11:33:42
Nu ik wat extra tijd heb, moet ik die ook maar nuttig besteden. Een poos geleden kocht ik een 'nieuwe' naaimachine een echte Husqvarna. Ik was er erg blij mee maar om eerlijk te zijn was ik er nog niet van overtuigd dat ik er ook echt iets mee kon. Het proeflapje zag er niet uit en de moed zakte tot het vriespunt.
Maar door al die creaties van Sibbeldientje en het patroon wat ik van haar kreeg moest ik wel iets proberen.
Ik had nog wat stof liggen en ben aan de slag gegaan.
 
Eerst het patroon knippen en spelde. Joh dat lijkt al echt op een rokje. Nu naaien....... oei, daar loopt de machine weer vast, iets doe ik niet goed. Maar wat? Boekje er bij. Al de instellingen nalopen en draaid er opnieuw in doen. Nog niet goed, even vloeken. Nog een keer proberen. JAAA het doet het goed. Nu voorzichtig steekje voor steekje de lapjes aan elkaar maken. He maar dit is leuk. Nu heb ik een grote lap. Zoomen, netjes afspelden, zoom strijken en weer naaien. Niet aan de knoppen zitten, lief praten tegen de oude Zweedse en ze blijft het doen zoals het moet. Nu de bovenkant. Ik ben al helemaal blij met de rechte zoom. Even puzzelen om het boord er netjes an te krijgen maar ik krijg er steeds meer lol in. (Op de radio wordt Ajax kampioen....Ik voel me net zo opgewonden.) En ineens is het zo ver....het laatste draaidje is afgeknipt. het rokje is af. Ik kijk op de klok en zie dat ik er net 3 uur over gedaan heb. Niet slecht als je bedenkt dat ik nog geen broek korter kon maken.
Eigenlijk wil ik Davita wakker gaan maken om hem te laten passen, maar dat kan ik niet maken. Ik hang het aan haar bed en hoop dat ze het bij het wakker worden ziet.
 
De volgende dag wil ze het meteen aan en verteld aan iedereen dat mama een rokje heeft gemaakt. Ik ben zo trots als een pauw en krijg goede moed om voor Saul ook iets te maken. Maar ja dat moet dan wat anders worden, want een jongen in een rokje......

I like 1 | bewerk | geef kudos | verstuur | kopieer | bekeken x 70


Home   weblog sinds: 2007-07-30

Ontwikkeld door punt.nl en gehost door mijndomein.nl. Problemen met de inhoud van deze log? Klik hier.